Lasarte-Oriako Udalak eskandaluzko tratua ematen dio 93 urteko aiton bati

Praxi txarren adibidea. Beren jarduera aurrera eramateko modu desegokiekin, udaleko politikari eta funtzionario batzuek herri honetako herritarrei laguntzeko borondate falta erakutsi dute. Herri honetako 93 urteko gizon baten kasua azalduko dut. Gaur egun, gizon hori artatu gabe dago, eta udalak ukatu egiten dio erreklamazioa:

  1. Kale Nagusia, irailaren 20a, Erdi Aroko azoka, hiru eguneko jaiak. Espazio hori oinezkoentzako gunea izanik, San Pedro elizaren aurrean 93 urteko aitona espaloitik jaisten da lekurik ez duelako. Zoritxarrez, bere oina estali gabeko eta seinaleztatu gabeko hustubide batean sartzen du eta atera ezinik geratzen da, harrapatuta. Idazten duen honek eta beste lekuko batzuek laguntzen diogu. Ondorioz, larrialdietara joan eta ospitaleratzen dute.

 

  1. Jasandako kalte-galerak direla, irailaren 20an erreklamazio-idazki bat aurkeztu genion udalari. Erreklamazioarekin batera, larrialdietako mediku parteak aurkezten dira, bertan gaitzak eta jarraitu beharreko tratamendua jasotzen da.

 

  1. Urtarrilaren 16an, istripua gertatu eta hiru hilabete eta erdi igaro ondoren, udalak ez zuen inolako berririk eman. Beraz, kaltetuak eta lekuko honek alkatearen edo idazkariarekin elkarrizketa bat izatea eskatu genuen, gaia pertsonalki aztertzeko, zentzuzko azalpen bat bilatuz eta konponbide batera iritsi ahal izateko.

 

  1. Hirigintza saileko eta Udaltzaingoko arduradunek hartu gaituzte, eta oso adeitsu entzun eta jaso dituzte gure kexak, ezbeharra gertatu zen guneko argazkiekin dokumentatuta. 2020ko urtarrilaren 16an, Zerbitzu Publikoetako buruak txosten bat egin zuen. Txosten horretan adierazten denez, eremua oinezkoentzat da eta jaiegun horietan itxita edo seinaleztatuta egon behar du.

 

  1. Udalaren erantzukizuna ukatzen duen dekretua jaso eta irakurri ondoren, susmoa dugu ez dutela behar bezala jokatu, txostenak falta baitira eta daudenak ez dira bat etortzen edo kontraesanak dituzte.

 

  1. Alkatearekin eta idazkariarekin berriro elkarrizketa bat eskatuta, ez dute otsailaren 27ra arte ematen. Emaitza: bai alkateak eta bai idazkariak bide guztiak ukatu eta ixten dituzte eta ez dute onartzen kasuari buruzko interesik ez dutela. Are gehiago, une jakin batean, idazkariak, alkatearen baimenarekin, zalantzan jartzen du nire presentzia egun horretan lekuko gisa, eta erruduna 93 urteko aitona izan zitekeela aditzera ematen dute, istripua bere despiste baten ondorioz izan zitekeelako.

 

  1. Lekuko gisa eta herri polit honen herritar gisa, tontotzat tratatua ez izatea nahi dut, are gehiago babesik gabeko eta eskura baliabiderik ez dituzten aiton-amonen kasuan, hauteskunde garaian bakarrik gogoan dituztenak botoa eman diezaieten. Gertatutako ezbeharraren lekuko bat naiz, bizilaguna, herritarra, gu tratatzeko modu horrekin kontent ez dagoena. Adinekoak laguntzen ditut, gure gurasoak, aiton-amonak, gure historia, kontzientzia, oroitzapenak, gure bizitzaren eta Lasarte-Oriako herriaren zati bat direlako.