Web orrialdean eta argibide kartelean gogorarazi diote Udalari parke botanikoaren helburu nagusia bertan dagoen “hezegunearen babesa” dela, eta, horrekin batera, han dauden “bertako espezieena” ere bai. Izan ere, gehienak desagerturik edo egoera larrian dira, besteak beste, igel arrunta, suge biperakara, lertxuntxo txikia, lertxun hauskara, apo arrunta eta Schreiber muskerra. Parkearen egoera tamalgarria salatzen dute: kanpoko espezieak “klandestinoki” sartu dira, hezegunean nagusitu eta eragina izan dute bertako espeziengan. Asko desagertarazi egin dituzte. Horrela., anfibioak ezin dira putzuetan ugaldu eta, era berean, anfibioetaz elikatzen diren espezieak ere arriskuan dira, adibidez, ia desagertzean den suge biperakara. Asko bakandu da, oso gutxi daude.
Bestalde hiritarren sentsibilizazio falta salatu du elkarteak: “izan ere, oso ohikoa da parkeko animaliei jaten ematea, zaborra parkearen barruan botatzea, etxeko animaliak hezegunean bainatu eta hegaztiak molestatzea”. Parkeko animaliei jaten emateak “ezjakintasunarengatik” sortutako arazoak aipatzen dira Udalari bidalitako idatzian. Hezeguneko hegaztiei jaten emanda “ondo ari direla uste dute, hala ere, animali aloktonoak eta arratoiak elikatzen dituzte. Karramarro amerikarra erakartzen du janariak eta arratoiak hauetaz elikatzen dira”. Beraz, elkartearen ustez, espezie inbaditzailea desagertaraziz txapel berarekin bi buru estaliko lirateke eta bi arazo konpondu: “arratoien gehiegizko populazioa eta fauna exotiko kaltegarriaren presentzia”.
Parkeak “izaera didaktikoa” galdu duela ere kritikatu du Haritzaldek: Kartelak hondatuta daude eta Udalak ez du 10 urtean ezer egin berritzeko. Biodibertsitatearen buruzko ikerketa burutzeko ere eskatzen dute naturazaleek, parkearen egoeraren diagnosia izateko.
Hezegune txikia ia urte guztian zehar lehortuta dagoela jakinarazi du Naturzaleen elkarteak. Euri asko egiten duen hilabetetan betetzen da soilik eta denbora gutxira berriro husten da. Horri aurre egiteko, hezeguneen inguruan berriak sortzeko proposatu du elkarteak “nahiz eta txikiagoak izan, modu honetan bertako espezieen presentzia erraztuko genuke”.
Era berean azpiegiturak berritzeko eskaera konkretuak egin ditu elkarteak: Hondatuta dauden zuhaitz bakoitzaren ondoko kartelak eta sarrerakoa konpondu; zaborra haizeak eraman ez dezan tapa daukaten zakarrontziak jarri; hezegunearen inguruko hesia hobetu, txakurrak hain erraz sartu ez daitezen; animaliak askatzea, jaten ematea eta zakurrak hezegunean sartzea debekaturik daudela gogoratzeko hezegunearen inguruan eta sarrera bakoitzean argibide-panelak jarri...
Bestalde hitzaldi, erakusketa eta beste hainbat jardueren bidez, herritarrak sentsibilizatzea proposatzen dute. Hori egokiagoa ikusten dute zakarrontziak jartzea baino: “gure ustez hiritar bakoitzak arduratu behar du bere zaborraz, eta parketik kanpo edo bere etxean, behar duen lekuan, bota”.